Przełyk Barretta

Przełyk Barretta jest powikłaniem długotrwałej choroby refluksowej (GERD) polegającym na zastąpieniu fizjologicznej błony śluzowej obszarem tzw. metaplazji gruczołowej (czyli wyspecjalizowanymi komórkami typowymi dla żołądka lub jelit). Dla potwierdzenia obecności zmian w przełyku konieczne jest wykonanie gastroskopii
z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego. W obrazie endoskopowym występują typowo palczaste wypustki różowego nabłonka w dolnej części przełyku (patrz zdjęcia poniżej).

Przełykowi Barretta może towarzyszyć tzw. dysplazja – stan zagrażający rozwojem raka przełyku.

Leczenie przełyku Barretta związane jest przede wszystkim z terapią choroby refluksowej przełyku. Większość pacjentów otrzymuje jedynie leki doustne (patrz zakładka leczenie GERD) pozostając w okresowej kontroli gastroskopowej. Podstawę leczenia stanowią blokery pompy protonowej (np. omeprazol, esomeprazol, pantoprazol, lanzoprazol). W przypadku bardziej zaawansowanych zmian chorobowych w przełyku może istnieć wskazanie do leczenia endoskopowego (nie operacyjnego). Dostępnych jest kilka metod pozwalających na nieoperacyjne usuwanie nieprawidłowej błony śluzowej. Do najpopularniejszych należą: ablacja plazmą argonową (APC), prądem o częstotliwości radiowej (RTF) oraz terapia fotodynamiczna (PDT). W naszej klinice w tym celu od ponad 10 lat stosujemy koagulację plazmę argonową (APC) (patrz zdjęcia poniżej).

Technika polega na bezdotykowym, termicznym niszczeniu powierzchownej warstwy błony śluzowej przełyku w czasie gastroskopii. Do zabiegu z powodzeniem wystarcza zastosowanie leków uspokajających. Zabieg jest całkowicie bezbolesny. Wyniki badań wskazują jednoznacznie na wysoką skuteczność i bezpieczeństwo stosowanej metody.

U części pacjentów w uzupełnieniu leczenia endoskopowego przeprowadza się laparoskopowy zabieg antyrefluksowy – fundoplikację sposobem Nissena (patrz leczenie choroby refluksowej przełyku), w celu ograniczenia lub rezygnacji z przewlekłego stosowania leków.

Skomentuj