Przełyk Barretta jest powikłaniem długotrwałej choroby refluksowej (GERD) polegającym na zastąpieniu fizjologicznej błony śluzowej obszarem tzw. metaplazji gruczołowej (czyli wyspecjalizowanymi komórkami typowymi dla żołądka lub jelit). Dla potwierdzenia obecności zmian w przełyku konieczne jest wykonanie gastroskopii
z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego. W obrazie endoskopowym występują typowo palczaste wypustki różowego nabłonka w dolnej części przełyku (patrz zdjęcia poniżej).
Przełykowi Barretta może towarzyszyć tzw. dysplazja – stan zagrażający rozwojem raka przełyku.
Leczenie przełyku Barretta związane jest przede wszystkim z terapią choroby refluksowej przełyku. Większość pacjentów otrzymuje jedynie leki doustne (patrz zakładka leczenie GERD) pozostając w okresowej kontroli gastroskopowej. Podstawę leczenia stanowią blokery pompy protonowej (np. omeprazol, esomeprazol, pantoprazol, lanzoprazol). W przypadku bardziej zaawansowanych zmian chorobowych w przełyku może istnieć wskazanie do leczenia endoskopowego (nie operacyjnego). Dostępnych jest kilka metod pozwalających na nieoperacyjne usuwanie nieprawidłowej błony śluzowej. Do najpopularniejszych należą: ablacja plazmą argonową (APC), prądem o częstotliwości radiowej (RTF) oraz terapia fotodynamiczna (PDT). W naszej klinice w tym celu od ponad 10 lat stosujemy koagulację plazmę argonową (APC) (patrz zdjęcia poniżej).
Technika polega na bezdotykowym, termicznym niszczeniu powierzchownej warstwy błony śluzowej przełyku w czasie gastroskopii. Do zabiegu z powodzeniem wystarcza zastosowanie leków uspokajających. Zabieg jest całkowicie bezbolesny. Wyniki badań wskazują jednoznacznie na wysoką skuteczność i bezpieczeństwo stosowanej metody.
U części pacjentów w uzupełnieniu leczenia endoskopowego przeprowadza się laparoskopowy zabieg antyrefluksowy – fundoplikację sposobem Nissena (patrz leczenie choroby refluksowej przełyku), w celu ograniczenia lub rezygnacji z przewlekłego stosowania leków.